MAVİYE SELAM DURMUŞUZ…

Güldü kadın
Doğarken yüreğimi mavi ile yıkamışlar
Onun için karanlıklar barınmıyor yüreğimde.
Gökyüzünün uçsuz bucaksız mavisini
Yüreğime kazımış annemle babam.
Onun için sevgi de sadakatte
Yüreğimize ilmek ilmek işlenmiş.
O masmavi gökyüzüne
Kanat çırpan kuşların kanadında
Özgür olmayı öğrenmişiz.
Sevdiğimiz insanların gülüşü ile
Güneş doğmuş yüreğimize.
Günümüz de penceremiz de aydınlık olmuş.
Denizin asi ve hırçın dalgaları gibi
Haksızlıklara öfkelenmeyi,
Beyaz bir bulutun yumuşaklığında
Sevgi ile sarılmayı
Fırtınalara direnen minicik bir ağaç gibi
Zorluklara direnmeyi
Uçsuz bucaksız gökyüzünde
Karanlıkta yıldızlarla dostluğu
Gecenin sessizliğini bozmadan
Usul, usul geceyi dinlemeyi öğrenmişiz.
Kalbimiz kırılıp canımız sıkılınca
Sonsuzluğa giden koca çınarların
Gölgesini ve sevgisini hissedince yüreğimizde
Kışa direnen küçük bir ağaç gibi tomurcuk vermişiz.
Yüreğimize sevgi tohumları ekmişler annemle babam.
Onun için ne olursa olsun
Her sabah yüreğimizdeki sevgi ile güneşleri doğurmuşuz.
Karanlıkları kötülükleri uğratmamışız yüreğimize.
Kocaman dünyanın içinde minicik bir nokta gibi,
Işıkla el ele verip
Dostlarımızla karanlıklara ışık olmuşuz
Umuda…
Sevgiye…
Dostluğa…
Gülüşe…
Maviye…
Ve
Sonsuzluğa…
Selam durmuşuz…