TOKAT BUNALDI

.♦.♦.♦ – Tokat Bunaldı – ♦.♦.♦.

Tokat, Anadolu’nun sıradan bir şehri değildir. Tarihiyle, coğrafyasıyla, üretim potansiyeliyle ve yetiştirdiği insan kaynağıyla her zaman bir adım önde olmayı hak eden bir şehir olmuştur. Bu şehir, doğru yönetildiğinde sadece kendi sorunlarını çözmez; çevresine de nefes aldırır. Ancak bugün Tokat, büyüklüğünü taşıyamayan bir idari anlayışın içinde sıkışmış durumda.

Tokat nefes alamıyor. Çünkü bu şehir daraltıldı. Gençler gidiyor, yatırımlar başka illere kayıyor, umutlar “bir dahaki döneme” erteleniyor. Sorunlar yıllardır aynı dosyalarda bekliyor. Ve herkes bir yerlerden talimat beklerken Tokat zaman kaybediyor.

Siyasette Tokat bir Arslan kaybetti. Arslan; vizyon demektir, cesaret demektir, masaya yumruğunu vurabilmek demektir. Siyaset Arslan’sız kalınca ne oldu? Tokat Ankara’da yeterince güçlü temsil edilemedi. Büyük projelerde adı geçti ama öncelik listesinde hep geride kaldı. Risk alınmadı, şehir adına yüksek sesle konuşulmadı. Sonuçta Tokat, potansiyelini değil, nasibini konuşur hale geldi.

Bürokraside Tokat bir Şerif kaybetti. Şerif; adalet demektir, kural demektir, kişiye göre değil sisteme göre yönetim demektir. Şerif olmayınca ne oldu? Dosyalar sürüncemede kaldı, yatırımcı yoruldu, vatandaş “tanıdık” aramaya başladı. Kurallar esnedi, belirsizlik arttı. Tokat düzenli büyüyeceğine, kontrollü bir durgunluğa mahkûm edildi.

Muhalefette ise Tokat bir Feramuz kaybetti. Feramuz; denetim demektir, hazırlık demektir, alternatif üretmek demektir. Muhalefet Feramuz’suz kalınca ne oldu? Yanlışlar güçlü biçimde teşhir edilemedi, iktidar rahatladı, şehir kaybetti. Tokat, çekişmeden değil; sessizlikten zarar gördü.

Bu gün bu şehirde Türkiye’nin iyi bir üniversitesinin tiyatro bölümünden mezunların bile orta oyununu nasıl oynuyor ona iyi bakmak gerek.

Bugün Tokat’ta bir orta oyunu oynanıyor. Roller var ama ağırlık yok. Cümleler var ama karşılığı yok. Bu şehir rol yapanlara değil, sorumluluk alanlara ihtiyaç duyuyor. Alkışla ilgilenmiyor Tokat; icraat görmek istiyor.

Tokatta bir orta oyun oynanıyor. Herkes rolünü güzel oynuyor. Bir kişi hariç oda (Elinden gelini yapıyor). Sivil toplum örgütletirine Bekçi gerek, muhalefete Feramuz gerek Siyasete Arslan gerek, bürokrasiye Şerif gerek. Tokat nefes alması gerek. Tokat bunaldı, daraldı…

Tokat bunaldı. Tokat daraldı. Ama hâlâ geç değil. Bu şehir yeniden büyüyebilir. Yeter ki Arslan cesaretiyle, Şerif adaletiyle, Feramuz hazırlığıyla sahneye geri dönsün. Çünkü Tokat figüran olamayacak kadar büyük bir şehir.

Yakup ORAKÇI / 29 Ocak 2026