HÜR DÜNYA

— HÜR DÜNYA —

Firavun yalın kılıç Kızıldeniz’de şimdi Musa’nın sofrasından Samiri pay çalıyor
Aç gözünün bebeği diş çıkaralı beri kapmak için budunu habire alçalıyor

—

Ah şu Harun’un saflığı
Tarihin korkusundan yarını gölgeliyor
Musa Rabb’la sohbette asasından bihaber
Buzağı boynuzuyla koc’öküzü deliyor

—

Firavun pek çok dilli
tövbesinin kabulü sanrısında kurulup
Yanık et kokusunu ciğerine çekiyor
Musa’nın toprağında küle ateş ekiyor

—

Yetmedi sofrası göğün
Yetmedi yedi öğün
Azın çoğuna tamah damağı kaşınıyor Samiri’nin
Ağzında karaca kan Filistin’e taşınıyor

—

Bir daha yarılır mı bir daha boğar mı bilmem Kızıldeniz Firavun’u
ki o zat-ı malamat
altında safkan bir at
yüzmeyi öğreniyor şimdi

—

Kızıldeniz kan revan dalgasını geçerken
Musa’ya vaadedilen kutsal yurtta bebeler çatlak dudaklarıyla idrarını içiyor
Cepük çepük hür dünya doğmamışa dişiyle kızıl kefen biçiyor

—

NA