OKU…

İlim müminin yitik malıdır.
Bir zamanlar, iki günü bir olan bizden değildi.
Elbiseleriniz, eski olsa da, kalpleriniz yeni ve temiz olsun.
İliminde ruhu var. Konaklamak istediğinde
Temizlik, dürüstlük ve fedakarlık bekliyor.

İlk vahiy “OKU”!

Korkutan neydi acaba?

Eleştirilmek yalnız kalmak mı,
dışlanmak mı.

Bilgili olup, paylaşmak, çözmek, güvenilmek.
Sorumluluk almak mı korkuttu acaba.
Ağırbaşlı, efendi, söyleneni yapan, uyumlu.
İtaatkar olmak, tedirgin etmemek, incitmemek.
Daha mı kolaydı alışanı yapmak.

AMA NEDEN!

Neden, Alimler, Krallar, Hakanlar, Sultanlar
Dervişler, Talipler (talebe terimi, talep eden
isteyenden mi geliyor?) Mucitler…

Neden birşeyler öğrenmek için, sabırla beklediler.
Bilgelerin kapılarında.
Saygıyla, Hürmetle, gerektiğinde hizmetkarlık yaparak.
Tüm masraflarını karşılayarak.
Kibarca masaya herşeylerini koyarak.
Erken kalkmak, az uyumak, az konuşmak, az yemek.
Karanlık, korkulan karanlık vadilerden geçebilmek için.
Aydınlığa, sadeliğe, mutluluğa erebilmek için.
Bilgelikte “ERDEMLİLİĞE” ulaşabilmek için.

Sanırım, Tanrı’ya yakın olabilmek için.

Hadis’te “Gizli Bir Hazine İdim, Bilinmek İstedim.
Bilineyim diye Halkı (Kainat) Yarattım.

Yüce Yaradan’ın Sevgisi anlaşılınca…
Tüm Güzellikleriyle…

Ne kadar çok şeyden mahrum bırakılınmış…

Kalanlara Selam Olsun…